Slideshow Image

Kalendarium Podmokli Małych

SOŁTYSI

  • 1914 -1919 r. - Reiner (polak) mieszkał w domu nr 75.
  • 1919 -1931 r. - po Powstaniu Wielkopolskim  Ignacy Wołek nr domu 95. Urzędował do śmierci tj. do lipca 1931 r.
  • 1931 – 1936 r. -na zebraniu wiejskim Polacy i Niemcy głosowali jednomyślnie na sołtysa wybrano Jana Heppel nr domu 95.
  • 1936 – 1945 r. - z uwagi na zmiany polityczne zaistniała konieczność obsadzenia stanowiska sołtysa przez  Niemca, którym został Hermann Riidiger nr domu 55 (dobry człowiek, był bardzo krótko). Jego miejsce zajął kolejny Niemiec Schaar. Pochodził z Bydgoszczy. Jakiś czas mieszkał na Zdzisławiu. Do Podmokli M. sprowadził się na gospodarstwo nr domu 84 po uprzednim wysiedleniu rodziny polskiej. Niemcy pomogli mu wybudować dom. Po wyborze Schaara na sołtysa znacznie pogorszyły się stosunki we wsi w relacji Polacy Niemcy. Przeniósł on pocztę z pomieszczenia przy szkole ewangelickiej do swego domu, ponieważ jego syn był listonoszem. Gospodarstwo pod nr 84 w Podmoklach M. było dla niego za małe (był chciwym człowiekiem) więc przeniósł się łącznie z pocztą na gospodarstwo do Podmokli Wielkich nr domu 48, gdzie również wysiedlono rodzinę polską. Sołtysem w Podmoklach Małych pozostał aż do wkroczenia armii radzieckiej, później ślad po nim zaginął. Po zakończeniu II wojny poczta do Podmokli nie powróciła.
  • 1945-1958 r. - zaraz po wojnie na zebraniu mieszkańcy wsi jednogłośnie wybierają na sołtysa Jana  Heppel nr domu 95.
  • 1958 - 1991 r. - Władysław Machul nr domu 16.
  • 1991 - 2006 r. - Bożena Frącek nr domu 6 (nazwisko panieńskie Olender z Dąbrówki Wlkp.).
  • od 2006 r. - Katarzyna Rychła nr domu 11 (nazwisko panieńskie Skarbińska nr domu 3).

 

 KALENDARIUM WIOSKI

  • 1924 r. - powstanie Straży Pożarnej, szczegóły w historii OSP,
  • 11.06.1929 r. - otwarcie Szkoły Polskiej,
  • 1929 r. - powstanie klubu sportowego Jedność Podmokle,
  • 1929 r. – powstało „Towarzystwo Młodzieży” z Podmokli Małych i Wielkich, prezesem był Franciszek Trocholepszy z Podmokli Wielkich nr domu 17 po ślubie nr 4,
  • 1933-34 – budowa drogi gruntowej częściowo utwardzonej (chlebowej, Głodowej).W czasie wielkiego kryzysu gospodarczego biedni bezrobotni podjęli się budowy drogi w zamian za jedzenie (minimalna wartość wyżywienia rodziny). Do budowy wykorzystano łopaty, taczki, lorki (wagoniki ciągnięte po szynach),
  • 1935 r. – budowa „betonówki” z Podmokli Małych do Babimostu.
  • 1938 r. - Wawrzyn Jędrzy nr domu 44 kupił nowy motocykl BMW.
  • 08.1939 r. – urzędnik niemiecki (funkcja wyższa od sołtysa) Stiller nr domu 14 zarządził dostarczenie przez mieszkańców wszystkich radioodbiorników do budynku gospodarczego szkoły w depozyt za pokwitowaniem. W kilka miesięcy później w depozyt należało oddać bębny od wirówek do mleka oraz skrzydełka (śmigiełka) z kirzynek do robienia masła. Po wyzwoleniu za okazaniem pokwitowania można było odebrać depozyt.
    Wszystkie udojone mleko gospodarze musieli oddać. Konwie z mlekiem wystawiano na ulice jechał traktor z przyczepą i zabierał mleko do mleczarni w Kargowej (obecnie Nestle). Stiiller kontrolował ubój gospodarczy świń w gospodarstwie, odpowiednio pomniejszając rządowy przydział kartek żywnościowych na mięso. Nie dostosowanie się do zarządzeń groziło surowymi karami,
  • 29.01.1945 r. – przed godziną 1700 saperzy niemieccy podejmują próbę wysadzenia mostu drogowego na rzece Gniła Obra. Wybuch lekko naruszył konstrukcje mostu ale go nie uszkodził. Podczas remontu mostu w 1962 r. odnaleziono ładunki, które nie wybuchły. Brak wnęk (kieszeni) w podstawie mostu znacznie osłabił siłę wybuchu i rozmiar zniszczeń. Most ocalał. W czasie wyzwolenia radziecki zwiad zabił 1 żołnierza niemieckiego.
  • 1945 -1946 r. - żołnierze wyzwoleńczej Armii Radzieckiej rozebrali drugi tor z Babimostu do Zbąszynia, załadowali na wagony i jako zdobycz wojenną wywieźli do swojej ojczyzny. Tory Babimost - Zbąszynek pozostawili.  Rozwidlenie szlaków kolejowych Babimost-Zbąszyń, Zbąszynek przypadało w okolicy obecnego przejazdu Babimost - Podmokle Wielkie. Od kilku lat na wniosek Burmistrza Babimostu Bernarda Radnego do którego dołączyli Burmistrzowie Zbąszynka i Zbąszynia czynione są starania o budowę obwodnicy Regionu Kozła szlakiem starego toru do Zbąszynia i dalej do wjazdu na nowobudowaną autostradę A2.
  • 11.1956 r. – Wiktor Groszek nr domu 22 rozpoczął działalność jako piekarz. Rodowity podmoklanin urodził się 17.10.1933 r. pod nr. 4. W dniu 9.12.1953 r. zdobył świadectwo czeladnika. Po ślubie z żoną Teresą 7.1.1957 r. odziedziczył po dziadkach Jadwidze i Tomaszu Reiner posesje wraz z piekarnią. Piekarnia istniała z dziada pradziada. Babcię Jadwigę w l940 r. wysiedlono z domu rodzinnego, jej 3 synów zginęło na wojnie.
    Zabudowania wraz z piekarnią przejął Niemiec Schiller, który zmodernizował piekarnię stawiając nowy piec tzw. „Piersiówkę” opalaną węglem i drzewem. W okresie od zakończenia działań wojennych w Podmoklach do 1956 r. piekarnię prowadził Antoni Rzepa z Podmokli Wielkich nr domu 53, który później otworzył piekarnię w swojej zagrodzie.
    Od listopada 1956 r. Wiktor wraz z żoną piecze chleb, bułki, ciasto drożdżowe na różnego rodzaju uroczystości rodzinne a szczególnie na wesela. Po bardzo smaczne pieczywo do Groszka przychodzili miejscowi mieszkańcy jak i z okolicznych miejscowości oraz przejezdni. W 1985 r. zaprzestano prowadzenia działalności z uwagi na stan zdrowia.
  • 1956 r. - Tomasz Białecki nr domu 7 jako pierwszy kupił czeski motocykl JAWA 175.
  • 10.1958 r. - powstanie Koła Gospodyń Wiejskich.
  • 02.1962 r. - rolnik Antoni Buda nr domu 87 kupił pierwszy po wojnie we wsi samochód osobowy marki SYRENA- 103, w marcu Józef Szymaniak nr domu 69 - SYRENA - 103, oraz latem Albert Weimann nr domu 84 Trabanta produkcji DDR (NRD- Niemiecka Republika Demokratyczna).
  • 1962 r. – Bolesława i Bolesław Binert nr domu 89 kupili pierwszy we wsi telewizor  (nie licząc świetlicy),
  • 1963 r. - Bernard Heppel nr domu 77 kupił jako pierwszy samodzielnie używany ciągnik rolniczy Zetor 25K „Bocian”. Bernard Heppel był pierwszym rolnikiem, który uprawiał ziemię bez koni,
  • 1965 r. – w całej wsi wymieniono drewniane słupy energetyczne na betonowe,
  • 1967 r. – w pasie drogowym od nr domu 1 do końca wsi w kierunku Laski, oraz od głównego skrzyżowania w kierunku na Babimost do Teofila Groszka nr domu 51 wybudowano sieć kanalizacji burzowej.
  • 08.1968 r. - z inicjatywy Kazimierza Fabisia Przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej powstał Regionalny Zespół Pieśni i Tańca, którego założycielką, opiekunką  i kierownikiem była Regina Szymaniak nr domu 69. Zespół na początku liczył 6 później 8 par zrzeszał młodzież z Podmokli Małych i Wielkich w wieku 16- 25 lat. Choreografem zostaje Pani Alina Cieślińska, akompaniatorką Pani Helena Krużycka, Zespół posiadał stroje: podmoklański, lubuski, krakowski i rzeszowski. W następnym roku dla zespołu zakupiono instrumenty: akordeon, harmonię, trąbkę, kontrabas, klarnet, skrzypce a w okresie późniejszym kozła weselnego. Próby odbywały się w Świetlicy Wiejskiej im. Franciszka Sarnowskiego, pod którą zespół podlegał. Zespół organizował zabawy, uzyskany dochód przeznaczany był na koszty związane z wyjazdami.W swoim repertuarze zespół prezentował widowisko "Mięsopusty tzw. Ostatki", "Pod kozą na drugą wieś". Tańczy stare, oryginalne tańce podmoklańskie: "Trzewiczki", "Kucany", "Wisielok", "Rajlender" oraz "Jadwigę" i "Marynię". Teksty piosenek, które śpiewała młodzież z zespołu zostały wiernie przekazane przez Katarzynę Janeczek nr domu 69 (mama Reginy Szymaniak z domu Janeczek). Duże zasługi w przekazywaniu tradycji miały także gospodynie z Podmokli W. Katarzyna Heppel nr domu 28, oraz Gertruda Gattner nr domu 38. W swej krótkiej karierze zespół wystąpił 25 razy, w tym 13 razy poza granicami gminy, m. in. w Łodzi, Kęszycy, Sieradzu, Wolsztynie, Krzepielowie, Gorzowie Wlkp. Zielonej Górze, Szprotawie, Strzelcach Krajeńskich, Dąbrówce Wlkp. uczestniczył w przeglądach folklorystycznych, uświetniał uroczystości państwowe oraz dożynkowe na terenie gminy i inne imprezy kulturalne. Kultywował obrzędy i tradycje regionalne. Piękne pieśni i tańce ludowe wykonane przez nasz zespół wyciskały łzy wzruszenia w oczach starszych a zarazem uczyły młodzież szacunku do historii i Ojczyzny, która była udziałem ich rodziców i dziadków. Kontynuacja i propagowanie tradycji przez amatorski zespół do, którego bardzo przywiązali się mieszkańcy Podmokli nosiła zawsze znamię polskości sięgające daleko, daleko w przeszłość. Jesienią 1975 r.- decyzją Naczelnika Miasta i Gminy Kazimierza Szymańskiego z powodów finansowych przestaje działać Regionalny Zespół Pieśni i Tańca, stroje oraz sprzęt muzyczny zostają przekazane do ogniska muzycznego w Babimostu dla rzekomo powstającego gminnego Zespołu Pieśni i Tańca, który nigdy nie powstał.  14.05.1977 r. - ostatni występ Zespołu w Klenicy.
  • 1968 r. - Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze ogłosiło konkurs o miano "Najlepsza Gromada w produkcji rolnej". I miejsce w województwie zajęła Gromada Podmokle Małe w skład, której wchodziły wioski - Podmokle Małe, Podmokle Wielkie, Laski, Laski Dolne, Zdzisław. Nagrodą była organizacja dożynek powiatowych na boisku w Podmoklach Wielkich. Starostami dożynek byli Anna Suwała i Andrzej Suchodolski. Uroczystość dożynkową zaszczycili m. innymi: I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR Mieczysław Hebda, Przewodniczący Prezydium WRN Jan Lembas, Prezes Wojewódzkiego Komitetu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Stanisław Romanowski. Pierwszy występ przed własną publicznością Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca.
  • 1972 r. – powstanie dziecińca wiejskiego. Z inicjatywy KGW w okresie letnim przy wzmożonych pracach żniwnych od 1 lipca do 30 sierpnia działa dzieciniec wiejski zorganizowany w lokalach Szkoły Podstawowej. Był to pierwszy dzieciniec na terenie gminy Babimost i pow. Sulechowskiego. Uczęszczały 52 dzieci, przebywając pod 9 godzinną opieką młodych wychowawczyń Pani Eli i Wiesi– uczennic IV roku Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczyń Przedszkoli. Dzieci miały do zabawy: dwie lalki, jeden wózek, oraz na placu huśtawkę. Kucharka Pani Cecylia Szymańska nr domu 34 miała do dyspozycji 2,50 zł na całodzienne wyżywienie dziecka. W tych trudnych chwilach Panią Cecylię wielokroć wspierały członkinie KGW różnymi produktami z swoich ogrodów, sadów czy gospodarstw. W następnych latach wsparcia finansowego udziela Bank Spółdzielczy w Babimoście, którego dyr. jest Pan Horst Hejduk z Babimostu, oraz dyrektor Zbiorczej Szkoły Gminnej w Babimoście Pan Edmund Modrzyk mieszkający w Podmoklach Wielkich przy szkole,
  • 1973 r. – przygotowano dokumentację i lokalizację budowy wodociągu. Patronat nad budową przejęło Kółko Rolnicze.
  • 27.05.1973 r. – otwarcie biblioteki i czytelni. Do nowo wybudowanej remizy OSP na piętro zostaje przeniesiona ze Szkoły Podstawowej z uwagi na brak miejsca biblioteka wraz z czytelnią. Nowa siedziba biblioteki umożliwia zwiększenie nakładów woluminów z których chętnie korzysta młodzież i dorośli.
  • 1974 r. - młodzież pod przewodnictwem Elżbiety Karcz nr domu 19 przewodniczącej Związku Socjalistycznej Młodzieży Wiejskiej uporządkowała teren pod plac zabaw dla dzieci przy szkole. Pomagała przy wykonaniu i montażu dwóch huśtawek z których najbardziej cieszyły się dzieci z dziecińca wiejskiego.
  • 1975 r. – rozpoczęto budowę wodociągu (odwierty i Stację Uzdatniania Wody),
  • 1975 r. -  przed żniwami – rolnik Bernard Heppel nr domu 77 kupił jako pierwszy używany kombajn zbożowy ze zbiornikiem rodzimej produkcji VISTULA. VISTULA w wersji z workownicą była bardziej pracochłonna. Podczas młócenia oprócz kombajnisty był pomocnik który zakładał worki na workownicę (jednorazowo 5 worków, w ostatni worek leciał poślad). Napełnione sukcesywnie  worki ze zbożem zdejmował, zawiązywał sznurkiem wkładał na pochyłą rynnę która mieściła 3 worki, dwa worki stały na podeście. Gdy rynna zapełniła się workami, pomocnik kombajnisty przy pomocy dźwigni uwalniał blokadę i worki zjeżdżały na ściernisko. Po zakończeniu młócenia zboża kombajnem, pod każdą kupkę z workami podjeżdżał wóz i dwie osoby ręcznie (na kij) dokonywały załadunku worków.
  • 1975 r. - pogłowie zwierząt: bydło - 471 szt., trzoda chlewna - 855 szt., konie 34 szt., owce, kozy - 150 szt., ptactwo domowe - 1351 szt.
  • 1977 r. – oddano do użytku SUW wraz z siecią i przyłączami. SUW mieściła się na plac, SKR (Spółdzielni Kółka Rolniczego), później MBM (Miedzykółkowej Bazy Maszynowej), a obecnie Zakład Usług Rolniczych Józefa Trocholepszego. Studnie miały głębokość 18 m, a sieć 2950 m długości., długość przyłączy 1115 m, 20 szt. hydrantów. Do sieci podłączono 96 zagród, w tym 80 rolników.
  • 8.03.1979 r. - na wniosek KGW, Zarząd Centralnego Związku Kółek Rolniczych i Redakcja GOSPODYNI przyznają Marii Trocholepszej nr domu 70 medal "Order Serca - Matkom Wsi". Symbol uznania za matczyny trud włożony w wychowanie młodego pokolenia Polaków - patriotów, za kształtowanie w rodzinnym domu i środowisku humanistycznych postaw moralnych, za niestrudzoną pracę w przeobrażaniu życia wsi i rodziny wiejskiej w nowoczesną, zamożną, korzystającą ze zdobyczy współczesnej cywilizacji, za serdeczne zaangażowanie w upowszechnianie cnót obywatelskich, za aktywność społeczną i umiłowanie Ojczyzny.
  • 19.07.1979 r. – Urząd Miasta i Gminy w Babimoście podejmował niecodziennych gości: redaktorów, dziennikarzy, ludzi pióra i teatru. Jak przystało na wyróżniającą się pod względem  rolniczym  Gminę zaproszeni goście zwiedzili jedno z najlepszych indywidualnych gospodarstw rolnych Państwa Janiny i Jana Trocholepszych z Podmokli Wielkich nr domu 4.
  • 12.06.1980 r. – na zaproszenie KGW teatr im L. Kruczkowskiego z Zielonej Góry wystawił na scenie Sali Wiejskiej sztukę „Sługa dwóch panów” aktorzy nie szczędzili wysiłku, toteż na sali wypełnionej po brzegi było dużo śmiechu.
  • 2.04.1981 r. – Inspektor Sanitarny wydał zakaz (na wniosek mieszkańców) eksploatacji ujęcia wody z uwagi na stwierdzenie zanieczyszczenia wód środkami ochrony roślin, nawozów sztucznych i związków ropopochodnych.
  • 22.01.1983 r. - na wniosek KGW, Zarząd Centralnego Związku Kółek Rolniczych i Redakcji GOSPODYNI przyznają Wandzie Wołek nr  domu 5 medal "Order Serca - Matkom Wsi".
  • 25.03.1983 r. – oddano do użytku dwa odwierty studzienne o głębokości 53 m oddalone o 60 m od pierwszych studni,
  • 1989 r. – rozpoczął się największy krach w skupie skór z nutrii w wyniku którego drastycznie spadła opłacalność jak i całe pogłowie tych zwierząt. Dla robotników chów nutrii stanowił dodatkowe źródło dochodu. Największymi hodowcami w tym okresie byli: Bernard Flak nr domu 59A,
  • 1989 r. – ponowna wymiana słupów energetycznych na nowy typ (stare były niższe). Rozbudowa sieci średniego napięci pomiędzy wioską a bazą SKR oraz w kierunku na Laski,
  • 1989-1995 r. – budowa kościoła filialnego w Podmoklach. Inicjatorem budowy kościoła w Podmoklach był Ordynariusz Diecezji Zielonogórsko-gorzowskiej ksiądz biskup Józef Michalik. Działkę o pow. 0,25 ha przekazał nieodpłatnie Franciszek Trocholepszy zam. Babimost ul. M. J. Piłsudskiego 68, były mieszkaniec Podmokli Wielkich. Wybór miejsca na budowę kościoła jest nieprzypadkowy gdyż łączy obydwie wspólnoty chrześcijańskie w jedną całość. W dniu 11.11.1989 r. wmurowania kamienia węgielnego dokonał proboszcz Babimojski ks. Edward Napierała. Do grupy najbardziej aktywnych i zaangażowanych przy budowie kościoła należeli: Franciszek i Józef Heppel – Podmokle W. 11 (ojciec i syn), Eugeniusz Wołek – Podmokle W. 44, Jan Janeczek – Podmokle W. 24, Konrad Janeczek – Podmokle M. 73, Bruno Nowak – Podmokle M. 58, Marian Pawelczak Babimost ul. M. J. Piłsudskiego 28. Mieszkańcy Podmokli i Zdzisławia przez sześć lat  pomagali przy wznoszeniu świątyni. Rolnicy posiadający las przekazali niezbędną ilość drzewa budowlanego. Finansowego wsparcia przy budowie udzielali także parafianie z Babimostu. Wykonawcą robót murarskich był zakład Kazimierza Modrzyka z Babimostu ul. Łąkowa 45, byłego mieszkańca Podmokli W. Prace ciesielskie wykonał Władysław Trybulec z Babimostu ul. Moniuszki 14. Prace Stolarskie wykonali: zakład stolarski Mariana Pawelczaka z Babimostu ul. M. J Piłsudskiego 68, zakład stolarski Bernarda Tomiaka z Nowego Kramska ul. Szkolna 12, zakład stolarski Marka Piweckiego z Podmokli Małych 58, Bernard Bejma z Podmokli Małych 79, Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Babimoście ul. Wolsztyńska 7. Prace tynkarskie i posadzkarskie (układanie glazury) wykonał zakład Marka Świtały z Babimostu ul. Skoczków 9, były mieszkaniec Podmokli W. Prace blacharskie na dachu i wieży wykonał Zakład Blacharsko-Dekarski Antoni Hirt z Grójca Wielkiego 26. Na koniec prac zamontowano na wieży kościelnej dzwon ufundowany przez ks. proboszcza Edwarda Napierałę. Dzwon odlano w na którym widnieje napis:
    Parking i chodnik wokół kościoła wykonała Spółdzielnia Usług Rolniczych ze Zbąszynia. Na spotkaniu proboszcza z mieszkańcami na sali wiejskiej w Podmoklach Małych zaakceptowano propozycję ks. Edwarda Napierały dotyczącą nadania imienia pod wezwaniem „ŚW. JÓZEFA ROBOTNIKA”. Od tej pory, co roku w dniu 1 maja odbywają się uroczystości odpustowe. Wyświęcenia kościółka dokonał w dniu 11 maja 1995 r. Ordynariusz Diecezji Zielonogórsko-gorzowskiej ks. biskup Adam Dyczkowski.
    1 maja 2006 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa w Babimoście Stanisław Daszkiewicz przekazał sadzonkę dębu, który jest potomkiem najstarszego w Polsce drzewa z tego rodzaju – dębu „CHROBRY”, szacowany wiek 748 lat, rośnie w miejscowości Piotrowice gm. Szprotawa. Zebrane żołędzie w 2003 r. zawieźli do Watykanu polscy leśnicy gdzie papież Jan Paweł II w dniu 28.04.2004 r. dokonał ich poświęcenia. Wyrosłe z żołędzi drzewka   nazwano „Dębami Papieskimi”. Dąb posadzono z prawej strony placu przykościelnego od głównego wejścia.
  • 1990 r. - późna wiosna – rozebrano ostatnią chatę krytą  strzechą, nr domu 67. Do 1974 r. chatę zamieszkiwali Katarzyna i Franciszek Janeczek.
  • 1994 r. - w zagrodzie Państwa Bolesławy i Bolesława Binert nr domu 89 rozebrano ostatnią stodołę z muru pruskiego wypełnionego gliną, pokrytą strzechą.
  • 20.05.1997 r. - bardzo silne gradobicie na obszarze 390 ha, objęło częściowo Podmokle Małe, Wielkie i Babimost.
  • 1994 r. - susza. Wojewoda odrzucił wniosek Burmistrza Babimostu. Rzeczoznawcy Państwowej Inspekcji Produkcji Rolnej dokonali drugiego szacunku plonów w woj. zielonogórskim. Klęskę suszy uznano tylko w 18 gminach.
  • 07.1997 r. - powódź 100-lecia na Odrze. Gmina Babimost nie ucierpiała, choć w pierwszej fazie prognoz występowało teoretyczne zagrożenie powodzią poprzez cofkę prastarym korytem Odry.
  • 1997 r. - po przeniesieniu wypożyczalni naczyń na wyremontowaną Salę Wiejską oraz biblioteki z czytelnią z pomieszczeń na piętrze remizy strażackiej do nowej sześcioklasowej Szkoły Podstawowej, Gmina przeznacza powyższe pomieszczenia na lokal mieszkalny w którym zamieszkuje młode małżeństwo, mieszkańcy naszej wsi.
  • 21.09.1998 r. - Gmina Babimost wykupuje niezamieszkałą posesję nr domu 8. Powyższy fakt podyktowany jest pilną potrzebą rozwiązania problemu z dogodniejszym dojazdem do nowo wybudowanej szkoły autobusu dowożącego dzieci.
  • 1999 r. - na koszt Gminy zostają rozebrane i wywiezione wszystkie zabudowania posesji nr 8 do staniu zerowego. Rozpoczęto opracowanie dokumentacji pod budowę drogi i ścieżki rowerowej Podmokle Małe - Podmokle Wielkie.
  • 04-05.2000 r. - susza. Z całej gminy 143 rolników złożyło wnioski o oszacowanie strat na 3.220 ha. Zaorano 105 ha upraw, głównie zbóż. Obniżka plonów w uprawach polowych- 40%, na użytkach zielonych - 30%. Straty w plonach na gruntach V i VI klasy sięgają 60-70%. Rolnicy mogą ubiegać się o kredyt preferencyjny na wznowienie produkcji ( zakup nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego, pasz). W wyniku suszy ucierpiało z Podmokli Wielkich- 16 gospodarstw, Podmokli Małych- 28 gospodarstw.
  • 4-5.08.2002 r. - ulewa miała znacznie łagodniejszy przebieg niż w Podmoklach Wielkich.
    Straty:
    - zamulona w rozmiarze 60-90% została kanalizacja na odcinku 500 m.
    - zalanych lub podtopionych zostało 12% budynków inwentarskich z zwierzętami i płodami rolnymi oraz 10% piwnic w budynkach mieszkalnych.
    - częściowemu zniszczeniu uległo ok. 2 km dróg gruntowych gminnych w stopniu uniemożliwiającym przejazd pojazdów.
    - straty w uprawach polowych i urządzeniach melioracyjnych podobne do strat w Podmoklach Wielkich,
  • 2003 r. - panująca susza objęła swym zasięgiem obszar 2.667 ha, ogółem 153 rolników z terenu gminy w tym PM - 27, PW - 21, L - 11. Straty w plonach sięgały blisko 50%,
    w przeliczeniu na złotówki 1.072.391 zł. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów, rolników, których uprawy dotknęła susza, po stwierdzeniu przez komisję powołaną przez Wojewodę Lubuskiego posiadającym do 20 ha użytków rolnych przysługiwała pomoc finansowa w wysokości 35 zł do każdego ha UR, lecz nie więcej niż 700 zł tj. jedna, 200 l. beczka oleju napędowego. Pomoc finansowa była wypłacana przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Babimoście w dwóch transzach. Z pomocy skorzystało 86 rolników z terenu gminy w tym: PM - 15, PW - 8, L - 5.
  • 05.04.2004 r. - Rada Miejska w Babimoście podjęła uchwałę Nr XII/72/04 w sprawie nadania imienia Franciszka Sarnowskiego Szkole Podstawowej,
  • 23.10.2004 r. - oddano do użytku ścieżkę rowerową. Ścieżka liczy sobie 1.1 km. Inicjatorem i inwestorem budowy ścieżki była Gmina Babimost. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł 360 tys. zł. z tego 102 tys. zł. pozyskano z Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa w ramach Programu SAPARD, a 40 tys. przekazało Kółko Rolnicze z Podmokli Małych. Ścieżka rowerowo- piesza została wybudowana z myślą o bezpiecznym dojeździe dzieci do szkoły. Nawierzchnię wykonano jest z betonowej kostki brukowej, nad Gniłą Obrą wybudowano nowy mostek,
  • 11.2004 r. – wieś podłączono do gminnej sieci wodociągowej,
  • 4.03.2005 r. – z inicjatywy Zofii Janeczek nr domu 73, powstał zespół śpiewaczy WIWAT.  Kierowniczką zespołu została wybrana jego założycielka. Na skarbnika wybrano Henryka Modrzyka nr domu 19, a kronikarzem została Maria Białas nr domu 60. Zajęcia muzyczno-artystyczne prowadzi Renata Brankowska z Chobienic, była mieszkanka Babimostu. Zespół działa pod patronatem Gminnego Ośrodka Kultury w Babimoście, liczy 22 osoby w tym 14 pań oraz 8 panów. Zespół w swoim repertuarze posiada ponad 120 piosenek, biesiadnych, ludowych, okolicznościowych, kolęd i pastorałek. WIWAT swoimi występami uświetnia różnego rodzaju uroczystości i imprezy na terenie gminy: festyny, dożynki, uroczystości państwowe, dzień kobiet, dzień seniora i inne. Uczestniczy w przeglądach zespołów promując gminę Babimost na zewnątrz. Posiada wiele wyróżnień dyplomów i pucharów. Zespół śpiewaczy WIWAT podtrzymuje i kultywuje tradycje chóru LUTNIA istniejącego przed II wojną światową, którego założycielem był Franciszek Sarnowski.
  • 01.09.2005 r. - Uchwałą Rady Miejskiej w Babimoście powołano Zespół Edukacyjny w Podmoklach Małych w skład którego weszła Szkoła Podstawowa i Przedszkole Publiczne w Podmoklach Wielkich.
  • 13.05.2007 r. - Rada Sołecka, OSP oraz KGW zorganizowały majówkę na placu przy remizie. Mieszkańcy Podmokli oraz ościennych miejscowości bawili znakomicie zapominając choć na chwilę o szarości dnia codziennego.
  • 24.06.2007 r. - otwarcie Gminnego Skansenu Maszyn i Urządzeń Rolniczych.
  • 20.07.2007 r. - na placu przed Salą Wiejską Rada Sołecka, OSP oraz KGW zorganizowały zabawę dla mieszkańców z okazji powitania lata.
  • 14.06.2008 r. - KGW, Rada Sołecka oraz OSP na rozpoczęcie lata zorganizowały zabawę taczaną przed Salą Wiejską, która cieszy się co raz większą popularnością. Bawią się mieszkańcy Podmokli Małych i Wielkich, Lasek oraz okolic.
  • 15.08.2008 r. - KGW z naszej wsi reprezentuje Gminę Babimost na połączonych dożynkach Diecezjalne i X Lubuskie Święto Plonów, które odbyło się w Rokitnie. Upleciony wieniec dożynkowy został wyróżniony i nagrodzony.
  • 24.08.2008 r. - Rada Sołecka, OSP oraz KGW wspólnie zorganizowały na Sali Wiejskiej festyn dożynkowy. Wystąpiły zespoły śpiewacze OSORIA ze Szczańca, KARGOWIACY z Kargowej oraz WIWAT z Podmokli. Aktualny pokaz mody przedstawiły dzieci ze szkoły podstawowej. Wystąpił amatorski kabaret podmoklański "BITA i WOSIUŁ". Była loteria fantowa smaczne jedzenie i dobra zabawa.
  • 30.04.2009 r. – zlikwidowano punkt skupu mleka w gospodarstwie rolnym Bernarda Bejmy w Podmoklach Małych nr domu 79, który od 4 rolników skupywał około 200-250 l dziennie . Punkt powstał maja 1999 r. skupując dzienne około 850 l mleka od 17 rolników z Podmokli Małych i Wielkich oraz Zdzisławia, którzy posiadali od 2 do 5 krów. Mleko z punktu skupu oraz od rolników z większą ilością krów mleczarnia odbierała specjalistycznym samochodem bezpośrednio ze zbiorników chłodzących znajdujących się w gospodarstwach, co 2 dni. Z uwagi na spadającą cenę mleka z 1,00 zł do 0,60 gr. za litr oraz duży nakład pracy rolnicy systematycznie zmniejszają pogłowie krów mlecznych.
  • 06.2009 r. – wybudowano drogę z betonowej kostki brukowej do sklepu i remizy strażackiej wraz klombem na kwiaty. Inwestorem była Gmina Babimost, a roboty wykonał zakład Ellerbrok Ferdynanda Wołka z Podmokli Wielkich.
  • 11.2009 r. – z uwagi na koszty utrzymania przystąpiono do całkowitej likwidacji studni głębinowych w starej hydroforni, planowany termin zakończenia prac I kw. 2010 r.,